Tjontentais van 't Aulkenvolk

 Uit: Maank spouken en spendelmboardjes; olle Grunneger spoukverhalen van nijs verteld. Auteur: W. Faber

Selleng*
  
Aulken binnen biezundere luu. Meer as doezend joar leden leefden zai aal, en as je paardij* minsen loven maggen, leven zai vandoag de dag nog onner ons. Der binnen weerwolven onner, nachtmerries en ook heksenen wikwieven. Aulken kinnen heur ook veraandern ien gaisten. Ze nemen din aalerhaand gedoanten aan, zo klaain as spenelmboardjes mor ook zo groot as reuzen. Ze kinnen meer as gewone minsken. 
Trien Santing zee tegen heur man:  ‘Dij knecht Tais van die, dij lomperd, dat is gain gewone. Volgens mie is het n aulk.’ 
‘Ach wat’, zee boer Santing, ‘doe aaltied mit dien getjaauwel*’. 
‘Joa k wait wel, wilst mie nait loven. Mor t zel die der noar vergoan. Zo as dij Tais joe aankieken kin... Ik heb t gevuil dat e din mit zien glêne ogen dwaars deur joe hinkiekt.’ 
‘Mooi kieken loaten zol ik zo zeggen - t mooi kin e der toch nait meer ofkieken.’ 
‘Joa, heb de gek der mor mit. As ik hom noar achtern stuur, om deel op te roemen is e noa n zetje aal weerom en is haile deel aanhemmelt*’ 
‘Nô wat wilt nog meer vraauw, woar vien je vandoag zo’n knecht.’ 
‘En toch zeg ik die Joap Santing - dij knecht van die, dij deugt nait. Hai is vast van t aulkenvolk - mos zain das hom slits*’. 
‘Dat kins makkelk zeggen Trien, mor hou wor je vandoag de dag n knecht kwiet mit aal dij sosioale veurwoarden?’ 
‘Vrouger stuurden ze aulken t veen ien’, wos Trien,’ Doar rouken zai op biesterboan*, en was men heur kwiet.’ S Oavondss onner t eten zee Trien: ‘Wat ducht die Santing, dat laand achter Hassebaarg - mouten sloten doar nait neudeg schoond worden? Dat is ducht mie krekt n karweike veur Tais’. 
‘Mor ik heb doar nog nooit west’, zee Tais, ‘din mout boer mit om mie t pad te wiezen.’ 
‘Dat s woar, nô din mos doe mit Santing, omreden as Tais doar lopt te dwoalen, din komt der niks van sloten schonen.’ 
‘Goud’, zee boer, ‘Ik zel hom bringen, hom t waar kwiezen, en din kom ik weerom.’ 
‘Goud boer, en din zel ik joe ais zain loaten hou haard of dij trekker van joe lopen wil.’ 
Anerdoags mörns is t vroug dag. Tais voart trekker te schuur oet en spant hom veur wipkoar. Tais op trekker en beor op koar... doar gait hin...t gait mit duvels geweld... ’Dij Santing is nait goed wies’, zeggen luu dij het span veurbievlaigen zain. ‘En dij knecht van hom, dij Tjonten Tais, dij dut mor - dat lopt nait goud af mit der twij’...  Mor Tais jacht deur, stoef bie kaanten en raanten laans... Op Hassebaarger weg is t beurd...Wipkoar rakt mit ain rad ien baarm... duzzelboom vlugt ien splinters deur lucht...koar schut op kop ien sloot... 
As boer Santing de bainen weer onner t gat het... is der van Tais en van trekker niks meer te zain... 
Trekker hemmen ze een dag of wat loater weeron vonnen, achter Hassebaarg ien t Walchumer Moor. 
Van Tjonten Tais het gain mins nooit gain bewieske weer had. 
Leven der din toch nog aulken onner ons...????? 

*  
Aanhemmeln 
Biesterboan 
Paardij 
Selleng 
Slieten 
Spenelmboardje 

Tjaauweln

Opruimen 
Dwaalweg 
Sommige 
Sellingen 
Verkopen, kwijt willen 
Kabouter, die 's nacht het werk afmaak 
Roddelen, geklets

 



 

Naar boven

Terug naar de beginpagina